การดัดและเจาะโลหะแผ่น ชิ้นส่วนเจาะลึกสำหรับการปั๊มโลหะ

I. บทนำ

แม่พิมพ์ปั๊มคอมโพสิตสามารถทำหลายกระบวนการให้เสร็จสิ้น เช่น การปั๊มขึ้นรูป การขึ้นรูป และการดัดงอในการปั๊มขึ้นรูปครั้งเดียว ช่วยลดจำนวนการเคลื่อนย้ายชิ้นงาน ปรับปรุงประสิทธิภาพการผลิตและความสม่ำเสมอของผลิตภัณฑ์ และเป็นอุปกรณ์หลักในการผลิตปั๊มขึ้นรูปสมัยใหม่ ความสมเหตุสมผลของการออกแบบโครงสร้างแบบบูรณาการและลักษณะทางวิทยาศาสตร์ของการเลือกใช้วัสดุที่แตกต่างกันสำหรับพื้นที่ใช้งานจะกำหนดประสิทธิภาพและความน่าเชื่อถือของแม่พิมพ์โดยตรง บทความนี้อิงตามการผลิตจริง ให้ความกระจ่างในประเด็นสำคัญของการรวมโครงสร้างแม่พิมพ์ปั๊มคอมโพสิต และกำหนดแผนการเลือกวัสดุสำหรับแต่ละขอบเขตการใช้งาน โดยเป็นข้อมูลอ้างอิงสำหรับแนวปฏิบัติทางอุตสาหกรรม

ครั้งที่สอง การออกแบบโครงสร้างแบบบูรณาการของแม่พิมพ์ปั๊มคอมโพสิต

1. แนวคิดการออกแบบแบบบูรณาการ: บูรณาการกระบวนการตัดขึ้นรูป การขึ้นรูป และการดัดให้เป็นแม่พิมพ์เดียวกัน โดยใช้การออกแบบโครงสร้างแบบโมดูลาร์และเป็นมาตรฐาน โดยแต่ละหน่วยการทำงาน (โมดูลตัดเฉือน โมดูลขึ้นรูป โมดูลนำทาง) เชื่อมต่อกันผ่านอินเทอร์เฟซมาตรฐานเพื่อให้แน่ใจว่าการทำงานประสานกัน ลด-ข้อผิดพลาดในการเชื่อมต่อกระบวนการระหว่างกัน และปรับปรุงประสิทธิภาพการผลิต

2. กลยุทธ์การปรับโครงสร้างให้เหมาะสม: การวิเคราะห์องค์ประกอบจำกัด (FEA) ใช้เพื่อจำลองสภาวะความเค้นระหว่างกระบวนการปั๊มแม่พิมพ์ ประเมินคุณสมบัติทางกล ปรับขนาดของความเค้นหลัก-ให้เหมาะสมที่สุดของชิ้นส่วนแบริ่ง เพิ่มความหนาฐานแม่พิมพ์ และเพิ่มความหนาของซี่โครงเสริมแรง เพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งของแม่พิมพ์และความต้านทานการสึกหรอ การออกแบบแม่พิมพ์รวม-ช่องกระจายความร้อนในตัวที่มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 1.0-1.5 มม. ซึ่งกระจายอย่างสม่ำเสมอในบริเวณการขึ้นรูปและการตัดออก ควบคู่ไปกับระบบหล่อลื่นอัตโนมัติเพื่อให้แน่ใจว่าอุณหภูมิของแม่พิมพ์จะถูกควบคุมอุณหภูมิระหว่าง 50-80 องศาระหว่างการทำงาน เพื่อให้ได้ประสิทธิภาพโดยรวมที่สมดุล

III. การแบ่งเขตการทำงานและหลักการเลือกวัสดุ

1. การแบ่งพื้นที่การทำงาน: ขึ้นอยู่กับสภาวะความเค้นและการสึกหรอในระหว่างกระบวนการปั๊มแม่พิมพ์ แม่พิมพ์จะถูกแบ่งอย่างชัดเจนออกเป็นสี่ส่วนการใช้งาน แต่ละพื้นที่มีภาระการทำงานและสภาพแวดล้อมที่แตกต่างกัน ส่งผลให้ความต้องการวัสดุที่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ: โซนแบล็กกิ้ง (รับผิดชอบสำหรับการดำเนินการแบล็กกิ้ง โดยมีความเค้นเข้มข้นและการสึกหรอที่รุนแรง), โซนการขึ้นรูป (รับผิดชอบในการดัดงอและยืดออก ซึ่งต้องมีการเสียรูปซ้ำ ๆ กัน), โซนนำทาง (รับผิดชอบสำหรับการวางตำแหน่งและการนำทาง ซึ่งต้องการความเสถียรของมิติ) และโซนรองรับ (รับผิดชอบด้านความสามารถในการรับน้ำหนักโดยรวม-ของแม่พิมพ์ ซึ่งต้องการความแข็งแกร่ง)

2. หลักการเลือกใช้วัสดุที่แตกต่าง: พื้นที่ตัดเฉือนใช้เหล็กกล้าเครื่องมือโลหะผสมสูง D2 หรือ SKD11- ซึ่งได้รับการชุบแข็งด้วยสุญญากาศและผ่านกระบวนการไครโอเจนิกส์เพื่อให้ได้ความแข็ง HRC58-62 ทำให้มั่นใจได้ถึงความแข็งและความต้านทานการสึกหรอสูง พื้นที่ขึ้นรูปใช้เหล็กแม่พิมพ์ H13 โดยมีการควบคุมความแข็งที่ HRC55-58 หลังจากการอบชุบ ปรับสมดุลความเหนียวและความต้านทานความล้าเพื่อป้องกันการแตกหักระหว่างการขึ้นรูป พื้นที่นำทางใช้เหล็กแบริ่ง GCr15 พร้อมการบำบัดไนไตรด์เพื่อปรับปรุงความเสถียรของมิติและความต้านทานการสึกหรอ พื้นที่รองรับใช้เหล็กโครงสร้างคาร์บอน 45# ซึ่งได้รับการชุบแข็งและอบคืนตัวเพื่อให้มั่นใจถึงความแข็งแกร่งในขณะที่ลดต้นทุน