แหวนเสริมหน้าแปลน, แหวนเสริมความแข็งแรง, แผ่นเสริมแรงแบบมีรูพรุน, โลหะ, การยืดแผ่นอลูมิเนียมและแม่พิมพ์ปั๊ม

ชิ้นส่วนปั๊มขึ้นรูปที่มีความแม่นยำทางการแพทย์มักมีลักษณะเฉพาะด้วยโครงสร้างที่เล็กมาก ความหนาของผนังไม่เท่ากัน และรูปทรงที่ซับซ้อน กระบวนการขึ้นรูปเพียงครั้งเดียวไม่สามารถทำให้การสร้างรูปร่างโดยรวมเสร็จสมบูรณ์ได้ ดังนั้นจึงจำเป็นต้องมีกระบวนการขึ้นรูปคอมโพสิตที่เกี่ยวข้องกับการดัด การยืด การตัด และการขึ้นรูป การออกแบบแม่พิมพ์ต้องมีการจับคู่เค้าโครงกระบวนการหลายสถานี- เส้นทางการไหลของวัสดุ และรูปแบบการเปลี่ยนรูปพร้อมกัน ตรรกะการขึ้นรูปของแต่ละสเตชั่นมีการเชื่อมต่อถึงกันและมีข้อจำกัดร่วมกัน ซึ่งทำให้การออกแบบกระบวนการเดี่ยว-แบบเดิมๆ ไม่เหมาะสมกับข้อกำหนดการผลิตคอมโพสิตของชิ้นส่วนทางการแพทย์

ชิ้นส่วนทางการแพทย์มีข้อกำหนดที่เข้มงวดในด้านความคลาดเคลื่อนของขนาด ผิวสำเร็จ และความสม่ำเสมอในการขึ้นรูป กระบวนการขึ้นรูปคอมโพสิตต้องควบคุมพารามิเตอร์หลายตัวพร้อมกัน เช่น การสปริงกลับ รีโอโลยีของวัสดุ และช่องว่างการเชื่อมต่อสถานี กระบวนการออกแบบจะต้องสร้างสมดุลระหว่างความแม่นยำในการขึ้นรูปที่เป็นอิสระของแต่ละกระบวนการด้วยความสัมพันธ์ของพารามิเตอร์ที่เชื่อมโยงระหว่างกระบวนการ ความเบี่ยงเบนในพารามิเตอร์ที่สถานีใดๆ จะถูกส่งไปยังกระบวนการต่อมา ทำให้เกิดข้อบกพร่อง เช่น การเสียรูปของชิ้นส่วน ข้อผิดพลาดด้านมิติ และรอยขีดข่วนบนพื้นผิว เพิ่มความยากโดยรวมในการควบคุมการออกแบบกระบวนการ

แม่พิมพ์ทางการแพทย์แบบคอมโพสิตจำเป็นต้องบูรณาการโครงสร้างหลายแบบ รวมถึงการขึ้นรูป การวางตำแหน่ง การขนถ่าย และการกำจัดของเสีย ด้วยรูปแบบที่กะทัดรัดและพื้นที่จำกัด การออกแบบต้องไม่เพียงแต่เป็นไปตามตรรกะของการขึ้นรูปกระบวนการเท่านั้น แต่ยังต้องคำนึงถึงความแข็งแกร่งของแม่พิมพ์ การบำรุงรักษาและการถอดชิ้นส่วน ความเสถียรในการผลิตจำนวนมาก และความเข้ากันได้กับวัสดุทางการแพทย์ด้วย หากไม่มีการสนับสนุนจากระบบการออกแบบที่ครบกำหนดและได้มาตรฐาน ก็จะเป็นไปได้เท่านั้นที่จะพึ่งพาประสบการณ์ในการตรวจสอบซ้ำและทดลองปรับเปลี่ยนแม่พิมพ์ ส่งผลให้มีวงจรการออกแบบที่ยาวนานและความทนทานต่อข้อผิดพลาดต่ำ ซึ่งกลายเป็นปัญหาหลักในการวิจัยและพัฒนาและการผลิตแม่พิมพ์ทางการแพทย์ที่มีความแม่นยำ